03-06-07

Pitit,Piti hier.....Pitit,Pitit daar(Deel 2)

Na geamuseerd het gekrakeel, onder de twee vriendinnen, te hebben gevolgd, vroeg het personeel, aan de twee dames, om de honden in de kooien te plaatsen. 

Dit laatste gebeurde, tot ergernis van het personeel, niet zonder enige moeite.

 

Anne bleef maar richtlijnen geven aan het personeel.

Niet zozeer om lastig te doen, doch eerder om zichzelf gerust te stellen.

Het was vervolgens de beurt aan Stefanie om de Zoïs een pilletje te geven.

Een pilletje waar, althans zo meenden Anne en Stefanie, de Zoïs, normaal gezien, spoedig in dromenland zouden vertoeven.

Niets was echter minder waar......

 

Anne wou nog wachten tot het vliegtuig vertrokken was.

Stefanie raadde dit echter af omdat het vliegtuig pas dertig minuten later vertrok.

 

-Stefanie: " En binnen één uur verwacht ik een klant en daarom heb ik geen tijd om te blijven. Maak je maan niet teveel zorgen....ALLES GAAT GOED. "

-Anne:" Goed, als jij naar huis gaat wil ik ook niet blijven wachten.

Ik zal eens bij de "Berteaux " langsgaan. Het is lang geleden dat ik ze nog heb gezien.Bovendien wonen ze op mijn weg naar huis."

-Stefanie: " Goed idee, doe hen de groeten en zeg hen dat ik bij gelegenheid langs zal komen.

 

Hierop namen Anne en Stefanie afscheid van elkaar.

 

Ondertussen, ergens in de luchthaven, trokken onze drie rakkers zich niet veel aan van de woorden van Anne en Stefanie. Ze zaten niet graag in de kooien en begonnen plannen te smeden om eruit te ontsnappen.

Zij waren trouwens absoluut niet slaperig van de pilletjes, integendeel !!!!!!!!!

 

Nooit gaat iemand ooit weten wat erjuist is gebeurd.

Waren de honden te lang zonder toezicht ?

Werden zij afgeschrikt door het lawaai van de vliegtuigreactoren ?

Had men de kooien laten vallen ?

 

Wat ook de reden was, het resultaat van hun ontsnapping was rampzalig.

 

Zij hadden alle drie het " hazenpad " of  beter het " Barzoïpad " gekozen.

Waar kunnen jonge Zoïs, te midden van de vogels en de vliegtuigen, waar zij zich overigens weinig van aantrokken, zich het beste uitleven ?

Inderdaad op de tarmac en op het grasveld welke naast de tarmac lag.

Zij voelden zich de koning te rijk en waren absoluut niet van plan om hun pas verwonnen vrijheid af te staan.

Zij amuseerden zich te pletter !!!!!!!!!

 

Hun plezier kende geen grenzen, zelfs nadat zij werden opgemerkt door een piloot van " British Airwais ", welke juist wou opstijgen.

Deze laste, paniekerig, de startprocedure onmiddellijk af en verwittigde, via zijn boordradio, de controletoren.

 

De luchtverkeersleider in de controletoren luisterde, met een zeker ongeloof, naar het bericht van de piloot.

 

"Hier Morgan Stevens, boordcommandant van vlucht 712. Ik kan niet opstijgen omdat er drie GIGANTISCHE honden op de startbaan lopen. "

 

Vol ongeloof antwoordde de luchtverkeersleider:

"Hier de controletoren, herhaal uw bericht "

"Ik herhaal, hier Morgan Stevens,boordcommandant van vlucht 712. Ik kan niet opstijgen omdat er drie ENORME   honden op de startbaan lopen."

en verder " DOE AUB IETS !!!!! ". 

 

Nadat de luchtverkeersleider de honden, vanuit de kontroletoren, had gezien, meldde hij aan de piloot dat hij onmiddellijk het nodige ging doen.

Tevens meldde hij aan de piloot dat hij 15 minuten moest wachten om op te stijgen.

De piloot antwoordde, met een zekere berusting, dat men zich moest haasten.

 

De luchtverkeersleider verwittigde het veiligheidspersoneel. Ze moesten onmiddellijk het nodige doen om onze drie rakkers te gaan vangen.

Voor het veiligheidspersoneel was het alleszins een niet alledaagse gebeurtenis.

 

Gemakkelijker gezegd dan gedaan, zij hadden zelfs niet de nodige uitrusting om dergelijke kleppers te vangen.

De drie beesten, zoals de mensen van het veiligheidspersoneel hen noemden, waren vastbesloten om zich niet te laten vangen.

Dit was immers veel leuker dan te zijn opgesloten in een kooi.

 

Vanuit zijn cockpit overschouwde de piloot de hele situatie. Hij voelde zich als zat hij op de eerste rij in een circus.

 

De piste "110" was volledig versperd. Niet alleen door onze drie rakkers, maar ook door de agenten van het veiligheidspersoneel, hun voertuigen die op de tarmac stonden met de zwaailichten en de sirenes in werking, en verder nog personeel van de luchthaven die hielpen om de zoïs te vangen.

De achtervolging kon nog lang duren...........

Van zodra men ook maar enigszins in de nabijheid kwam van onze drie vrienden vertrokken dezen met een sneltreinvaart. Zij vonden het heel leuk te worden achtervolgd en wilden hierbij uittesten wie de snelste was.

Het antwoord op die vraag was snel gegeven........

 

Onze piloot bezag het hele gebeuren met leedwezen en ongeloof.

Hij mompelde,

" They are not even capable to catch three dogs. What a circus......."

 

Wordt vervolgd.........

(Vertaling Jean Dekeyzer) 

 

                                                                                  back to homepage

 

      

  

  

21:49 Gepost door " Des perles Tsariennes"