27-07-07

De belevenissen van Cellica (deel 2)

"Reeds verschillende dagen verplichtten mijn baasjes mij om dat afschuwelijke drankje te drinken. Ik weet niet waarvoor dat goed was, doch ik had al snel door dat, zolang ik naar mijn baasjes luisterde, ik niet meer terug moest naar mijn"gevangenis".

Mijn baasjes waren zo tevreden over mijn prestaties dat ik zelfs verschillende malen een beloning van hen kreeg.

Allemaal goed en wel tot op een mooie dag...........

Een vos verliest zijn haren doch niet zijn streken en een Barzoï moet zeker en vast niet onderdoen voor een vos.........

Ik kon mij niet meer bedwingen en mijn fameuze frigo ging eraan geloven........

Natuurlijk had ik eerst mijn voorzorgen genomen.Ik had het juiste moment afgewacht.........mijn bazinnetje ging boodschappen doen ........

Ik was er zelf helemaal niet gerust in. Na al die tijd in mijn "gevangenis" te hebben doorgebracht dacht ik dat ik de techniek om mijn frigo te openen had verleerd.

Niets was echter minder waar, in een, twee, drie had ik de deur van de frigo open. Wat ik zag was nog beter dan wat er in de etalage van de beenhouwer te zien was.......

Kip....steaks....charcuterie....restanten van spaghetti(mijn favoriete maaltijd).....boter....cremepudding....mayonaise..... cremefraiche... al wat je je ook maar kon bedenken.........WOUOUOUOUOUO !!!!!!!!!!!

Al mijn oude makkers waren op post.....Red de cocker, Peggy de poedel, Fraise de Bois de Tibetaan, Rama de shetlander, Sissi de griffoen, Laïka een mederasgenote en " last but not least" Kafka, mijn illustere zoon......

Zij zaten allen rond de frigo, hun oren zover gespitst als mogelijk was en al kwispelende met hun staart, klaar voor de aanval..........

De frigo was nog maar amper open en de aanval werd door hen ingezet. Je had het moeten zien, het was een gevecht in regel om als eerste in de frigo te geraken....... en dat alleen maar om het beste stukje te bemachtigen. Ikzelf kon nog bijtijds mijn spaghetti in veiligheid stellen.

Moest het daar bij gebleven zijn.....niets was echter minder waar. Het ergste moest nog komen.

Fraise de Bois die een fles melk had bemachtigd, vond niet beter dan deze voor de helft uit te drinken en de andere helft uit te gieten in de prachtige stoffen zetel met bloemetjesmotief....

Laïka had de fles met ketchup kunnen bemachtigen. Zij zou later absoluut niet kunnen ontkennen dat zij met de ketchup gaan lopen was. De ketchup hing zelfs tot achter haar oren.

Ondertussen had ik mijn spaghetti verorberd en was ik op weg naar mijn frigo achter een kippeboutje, wanneer ik overhoop werd gelopen door mijn illustere zoon !!!!! Die had zich meester gemaakt van een pot  crème fraiche. Het is triest maar het moet mij van mijn hart,ik moest toegeven dat mijn zoon niet van de handigste was. Je moest het zien, hij draaide rond als een tol ondertussen een plaatsje zoekende om zijn buit te verorberen. Hierbij hield hij echter geen rekening met het feit dat hij de hele pot crème fraiche uitgoot op de vloer.

Wanneer hij dan op zijn "rustig plaatsje" kwam, bleek de pot helemaal leeg te zijn, wat een lomperik.

Red de cocker, die zo oud was als "Methusalem" en heel moeilijk te been was,probeerde, op zijn beurt, eveneens iets uit de frigo te bemachtigen.Hij had het reeds heel moeilijk om te been te blijven, doch de crème fraiche, die de vloer spekglad maakte, maakte het hem niet makkelijker.

Sissi was slimmer, zij beperkte zich tot het verorberen van de restjes die de anderen op de vloer hadden laten vallen.

Ondertussen had ik nog enige potten, die in de frigo waren achtergebleven, geopend doch, uitgezonderd dan de mayonaise, was er niets interessants meer.

Daar de frigo leeg was,viel mijn oog op de keukenkast.Het was een kinderspelletje om deze open te krijgen.

Er zaten allemaal pakjes in die kast. Mijn maten snelden mij dadelijk ter hulp en de pakjes werden één voor één door ons geopend.

Wij hebben van alles gevonden......meel, koffie, rijst ..........

Tiens, tiens gesproken over de rijst.......Ik had al vlug door dat de rijst de vloer, niettegenstaande deze al glibberig was, deze nog extra glibberig maakte.

Ik had het vlug door, doch niet mijn maten...... Plotseling zag ik hoe Peggy de poedel een zwiep maakte en op haar rug lag, te midden van een olievlek,suiker en meel, met haar vier poten in de lucht. Je moest haar hebben gezien toen zij rechtkrabbelde......

Wordt vervolgd.......         

08:57 Gepost door " Des perles Tsariennes"